Eric Schmidt, ex-C.E.O. of Google: “…in the next five years, English on the internet will no longer be the dominant language.Chinese will take over.”

Bovenstaande uitspraak is van de toenmalige CEO van Google. Dat was in 2009. Dat weet ik nog zo goed omdat ik in dat jaar ter voorbereiding van mijn boek Society 3.0 een reis naar China maakte.Toen ik deze week in het vliegtuig vanuit China terug naar Nederland vloog moest ik daar weer aan denken. In 2011 kwam mijn boek uit en dat was het begin van een nieuwe fase in mijn leven. Het boek Society 3.0 wordt nog steeds heel veel gelezen in China. Ik ga er dan ook graag heen om de Chinezen deelgenoot te blijven maken van ons Europese gedachtegoed, al is het maar opdat ze Europa niet ‘links’laten liggen in de vaart der ontwikkeling. Dat zou rampzalig zijn voor ons.

Alle voorspellingen die zo’n 10 jaar geleden over China werden gedaan zijn uitgekomen, en sommige overtreffen de stoutste verwachtingen. Mijn fascinatie voor China bestaat alweer vijftien jaar. Ik vind het een indrukwekkend land. Haar bruto nationaal product is de afgelopen jaren weer enorm gegroeid; de buitenlandse handel wel met 3.000%. De Chinese banken, zoals de China Construction Bank, de Industrial and Commercial Bank of China en de Bank of China zijn inmiddels, na het verval van de Amerikaanse bancaire toppers tijdens de financiële crisis tien jaar geleden,de grootste banken ter wereld. Als gevolg van de hyperinflatie in China, die in 2015 een hoogtepunt bereikte, en de in 2016 ontstane meltdown van de US dollar , en de daaruit voortvloeiende lancering van the New US Dollar is de loyaliteit van China jegens de US dollar sterk getaand. In combinatie met het mondiale bewustzijn dat de Amerikaanse staatsschuld nooit meer kan worden afgelost heeft China nu definitief de keuze gemaakt afscheid te nemen van deze New Dollar en zet het land al jaren de toon door samen met deandere BRIC landen, Brazilië, Rusland en India, de bilaterale handelaf te rekenen in de eigen valuta. De economie van China is inmiddelsde grootste ter wereld. China beschikt over een aardig arsenaal aan unieke grondstoffen (metalen) die Westerse bedrijven hard nodig hebben voor het produceren van bijvoorbeeld katalysatoren, kruisraketten, windmolens, mobiele telefoons en flatscreens. Met 90% van de wereldvoorraad in handen, is China op dit gebied met recht een monopolist te noemen. Je kunt rustig stellen dat China nog steeds meer als multinational dan als land wordt gerund, met een regering als Board of Directors. Daarin verschilt China fundamenteel van het ons bekende sleetse Westerse democratische model. Ons beeld van een Chinese centraal geleide planeconomie is niet altijd correct. Het is niet het Oost-Duitsland van vroeger of het Rusland van nu. Men respecteert de centraal gemaakte keuzes en gaat er lokaal op eigen-wijze mee om. Heel succesvol was het rond 2011 gestarte beleid dat Westerse bedrijven dwong hun intellectuele kennis te delen met lokale Chinese partners. Zo maakte de regering slim gebruik van het Westers kapitalistische korte termijndenken. Immers, de buitenlandse multinationals waren in die tijd zo bangbeen stuk omzetgroei in China te missen, dat zij bijna achtelooshun intellectuele bezit verkwanselden. Onder andere hierdoor behoort China zo langzamerhand tot de wereldtop in technologische innovatie, dus binnenkort hebben ze ons helemaal niet meer nodig. Hooguit als afzetmarkt.

Fascinerend te zien is dat video en internet gaming in China nogsteeds groot(s) is. De moderne Chinees lust er wel pap van. Enerzijds omdat de nationale TV nog steeds erg saai is, anderzijds omdat er in China, buiten de hele grote steden, weinig te beleven valt. Miljoenen Chinezen spelen in de talloze internet cafés het spel Legend, eenzogenaamde serious game dat al 18 jaar succesvol is. Legend, ooit begonnen als een virtual world spel vergelijkbaar met het toenmalige westerse World of Warcraft, is inmiddels geëvolueerd tot een spel waarin de virtual world wordt afgewisseld met opdrachten in de echte wereld. Alternated reality dus, waarbij het vormen van teams en samenwerken nog wel steeds de basis grondslag vormt. Een van de bedrijven die ik tijdens mijn reis bezocht, levert een spelmanagementsysteem aan wel 170.000 internet cafés. Cafés? Etablissementen met tussen de 400 en 1.000 computerterminals kun je toch geen cafés meer noemen. En computerterminals? Deze holografische humanity screens, spetterend van de augmented virtuality, lijken niet meer op die schermen die we vroeger ‘computerterminals’noemden. Deze mega Seats2meet.com locaties, zoals ik ze nog steeds noem, zijn eerder urban ontmoetingsplaatsen geworden van de nieuwe stedelijke mens. Gamen, connecten en openstaanvoor altijd weer nieuwe ontmoetingen. Veel urbans werken, daten, studeren en slapen er dan ook regelmatig. Dat geldt niet alleenvoor de 300 megasteden van China, maar het is een ontwikkeling die je momenteel in alle miljoenen-steden over de hele wereld ziet. Wat dat betreft heeft de ontwikkeling van waardecreatie binnen de sociale netwerken, met zowel on-line als in-real-life ontmoetingen, mijn stoutste verwachtingen overtroffen. Bijna het grootste gedeeltev an wat we vroeger het bruto nationaal product zouden noemen wordt nu vanuit deze mondiale megasteden via de waardenetwerken gerealiseerd.

En waarom ook niet! Deze mega-steden, met wel tussen de 2 en 40 miljoen inwoners per stad, vormen een levende Mesh, een reallifecluster van fysieke mensen, als zo gewenste tegenhang ervan de virtuele sociale netwerken. De samenleving is daarmee veel meer in balans gekomen dan een tiental jaren geleden. Deze stedelingen op alle continenten zijn verbonden met elkaar, als echte wereldburgers. Ze hebben kennis van elkaars culturen genomen en ontwikkelen een denk- en gedragscode die de oude nationale grenzen echt overstegen heeft. De lokale- en nationale overheden hebben het allang opgegeven hier nog iets van invloed op te kunnen hebben. Door het chronisch geldgebrek is de invloed van de oude bestuursinstituten op de samenleving sterk tanende. In Europa worden alle echt belangrijke beslissingen al door de Europese regering gemaakt. De nieuwe wereldmensen vangen dat lokale en nationale vacuüm overigens wel op. Zij realiseren zich dat dedirecte woon- en werkomgeving voor hen net zo belangrijk is alsde relatie met hun virtuele netwerk. Maar juist door die mondiale verbondenheid stroomt de informatie en kennis vrijelijk en worden lokale problemen mondiaal opgelost!

Deze beweging is veel belangrijker dan we ons in 2011 realiseerden.Toen werden we vrij onverwacht geconfronteerd met opstanden in Tunesië, Egypte, Yemen en Jordanië. Het was vooral de jeugd in die landen, die zich letterlijk vrijvocht voor een betere toekomst. Allereerst dachten we dat het een typisch verschijnsel was voorhet Midden Oosten. We realiseerden ons toen nog niet dat de jeugdwerkeloosheid in die landen net zo hoog was als in Europa: “Youth unemployment: Yemen 49%, Palestine 38%, Morocco 35%, Egypt33%, Tunisia 26%. It sounds staggering. But youth unemployment rates are 20-40% across Europe. And in the USA, estimates range from 20-50% depending on how you count, and when.” schreef de bekende Harvard blogger Umair Haque op zijn weblog in 2011. Hij toondedaarmee aan dat de jeugd de prijs betaalde van de toenmalige mondiale economische crisis en dat is feitelijk vandaag de dag nog steeds het geval. Dat stelt de ‘oproer’ die begin deze eeuw af en toe in de Parijse voorsteden de kop op stak wel in een ander daglicht. Tegenwoordig rommelt het regelmatig in Rome, Berlijn en Rotterdam. Laten we die signalen vooral serieus blijven nemen, want de 1.0 benadering in 2010 en 2011, die de toenmalige Europese Leiders Sarkozy en Merkel hanteerden, heeft uiteindelijk niets opgelost. Europa als Staat zal nooit in staat zijn de oplossing te bieden. Het blijft voor mij zaak om deze groep van jonge mensen nog meer ruimte te geven om de eigen toekomst in te vullen. Daartoe zijnze uitstekend in staat.

De technologische ontwikkelingen blijven inmiddels met een sneltreinvaart op ons af komen. We beginnen ons te realiseren dat zaken als het liquid en het semantic internet ons heel veel mooie zaken oplevert, als service en informatie op maat waarmee we ons veel beter kunnen staande houden in de huidige samenleving, maar dat de keerzijde daarvan het opgeven van onze privacy is. De prijs van de geïndividualiseerde informatievoorziening en dienstverlening is transparantie. Dat levert bijvoorbeeld een hele andere criminaliteit op, iets wat we zo langzamerhand beginnen te snappen. Waar de Nederlander in de jaren 2000-2010 werd opgelicht via mooi uitziende brochures en TV uitzendingen, met investeringen die megaopbrengsten als in Golden Sun Resorts in Turkije, of in winkels als Palminvest met onroerendgoed in Dubai of Partrust met boompjes in Costa Rica beloofde, is de plek van fraudeurs dankzij het internet een hele andere geworden. Deze hackers laten de consument steeds meer met rust. Maar ze hacken zich regelmatig wel de nog immer slecht beveiligde handelsbeurzen binnen en verhandelen voor miljoenen digitaal gestolen emissierecht en certificaten of gijzelen als cyberterroristen de handel op de Londen Stock Exchange, waar dagelijks voor zo’n vijf triljoen euro aan aandelen verhandeld wordt.Genoeg gemijmerd. Het is tijd voor ontspanning aan boord van deze ‘dragon spaceflyer’ zoals dit nieuwste Chinese vliegtuig wordt genoemd. Ga ik de virtuele bibliotheek in, waarin ik net zag datz elfs het boek Logica Van Het Gevoel van Arnold Cornelis te viewen is of wordt het een ouderwetse borrel aan de bar met een aantal ondernemers, wier mental tagcloud genoeg aanknopingspunten bevat voor een goed gesprek? Volgens mijn avatar-agent-butler heb ik 45 minuten de tijd voordat ik geacht word virtueel aan te schuiven bij de jaarvergadering van de Stichting Society 3.0. Daar staan weerdiverse mooie acties op stapel en een discussie over het feit hoe we omgaan met de Society 4.0, die er volgens een aantal trendwatchers veel sneller zit aan te komen dat ik in 2011 voorspelde. ‘George’zoals ik mijn butler maar noem, heeft mijn videokanaal tussen mijn vliegtuig boven Mongolië en Utrecht in Nederland inmiddels al gereserveerd en getest. Het blijft voor mij nog steeds iedere dag een feest.

Cada Dia Es Una Fiesta!!